Onvervalsd Ik: Ikemes worsteling en triomf bij het uiten van zijn seksualiteit en identiteit
TekstGuillermo Seis

Ikeme draagt vele verhalen in zich, verhalen die schitteren van de schoonheid en pijn van zijn leven. Hij heeft liefde en angst gekend, saamhorigheid en vervreemding. In dit interview spreekt hij zijn waarheid met moed en gratie, zonder zijn worstelingen of zijn triomfen te verbergen. Hij weeft de draden van zijn identiteit, zijn seksualiteit en zijn religie tot een zoetgras van betekenis en vreugde.
Kun je ons iets over jezelf vertellen?
Mijn naam is Ikeme. Ik ben 22 jaar oud en studeer natuurkunde aan de Universiteit van Wenen, terwijl ik parttime in een supermarkt werk. Ik ben Nigeriaas, maar ben geboren bij een alleenstaande moeder in Wenen. Ik ben hier opgegroeid met mijn oudere broer. Nu woon ik in een klein appartement in de zesde wijk. Als ik niet werk of op de universiteit ben, doe ik vrijwilligerswerk bij een soepkeuken. We bereiden eten en rijden vervolgens door de stad om het aan daklozen te geven. Ik vind het geweldig, het is een goede manier om de gemeenschap te dienen. Het is erg belonend! Ik doe het meestal op zondag, maar het leven is vaak druk, dus ik kan het niet elke week doen. Als ik dat niet doe, lees ik graag, ben ik met vrienden en slaap ik (veel).
Wat betekent seksualiteit voor jou, en hoe is je begrip ervan in de loop der tijd geëvolueerd?
Ik ben geboren in een gezin dat met strikte toewijding het christelijke geloof volgde. Ze leerden me God lief te hebben en zonde te vrezen, en ze maakten duidelijk dat gay zijn een ernstige zonde was. Maar ik voelde nooit schaamte of schuldgevoel over wie ik was. Ik wist in mijn hart dat ik van mannen hield en dat ik tevreden was met mezelf. Maar ik wist ook dat ik mijn ware ik niet aan iemand om me heen kon onthullen, dus leerde ik een masker te dragen. Ik probeerde altijd mijn identiteit te balanceren en te rechtvaardigen; ik vertelde mezelf dat ik niet alleen gay was, ik was gay EN een gelovig christen; gay EN een gehoorzame zoon. Ik leefde lang met deze tegenstelling, totdat ik Ahmed ontmoette, mijn eerste vriend die ook queer was. Met hem zijn was als verse lucht inademen, weet je wel? Hij liet me zien dat ik niet alleen was, dat er anderen waren zoals ik die hun queerness vierden. Door hem en mijn vele andere queer vrienden ontdekte ik een nieuwe manier van zijn, een manier die diversiteit, creativiteit en vreugde omarmde. Ik kan het niet echt beschrijven, ik ervaar het gewoon elke dag en daar ben ik dankbaar voor.
Hoe kom je tot uiting met je seksuele verlangens en voorkeuren, en welke factoren beïnvloeden die (bijv. gender, aantrekkingskracht, kink, trauma, etc.)?
Mijn seksuele verlangens weerspiegelen een deel van mij dat de meeste mensen nooit zien. Door seks komt mijn verlangen naar controle en macht naar boven. Dat is vreemd, want in mijn dagelijks leven ben ik het tegenovergestelde. Ik ben meer vrouwelijk en gemoedelijk, maar als het op seks aankomt, verschuift er iets in mijn hoofd. Het is een andere manier van zijn, ik voel plotseling al mijn sterke en dominante kwaliteiten die ik normaal gesproken verborgen houd.
Hoe ga je om met de intersectionaliteit van je seksuele identiteit met andere aspecten van je identiteit, zoals ras, klasse, beperking of religie?
Ik heb geleerd wie ik ben te omarmen, zonder excuses. Ik maak geen excuses meer voor mijn identiteit, en ik probeer mijn wezen ook niet meer te compromitteren of uit te leggen. Ik heb als kind en tiener zoveel tijd en energie verspild aan boos zijn dat mensen niet ALLES van mij konden zien. Ik kon nooit begrijpen waarom God mij zou maken wie ik ben en mij vervolgens in een wereld zou plaatsen waarin bijna iedereen elk aspect van mijn identiteit verachtte. Het maakte voor mij nooit logisch en daarom keerde ik me af van religie. Maar toen ik mijn ware ik aan mijn moeder onthulde, verdween al die woede. Er was niemand meer om de schuld aan te geven, niemand meer op wie ik mijn woede kon uitlaten. Ik liet mijn God achter me en herstelde mijn relatie met mijn moeder (geen aanstoot, mam), dus was er niets meer te doen dan vooruitgaan.
Welke uitdagingen heb je ervaren bij het uiten van je seksuele verlangens en behoeften, en hoe ben je daarmee omgegaan?
Ik heb in mijn jonge jaren nooit liefde of romantiek gekend, zoals dat voor velen van ons zo was. Toen ik 18 werd en mijn eerste Tinder-account maakte, was het alsof ik een compleet nieuwe wereld zag. Ik had het echter moeilijk. Eén groot ding voor mij was leren hoe ik nee moest zeggen. Ik bleef vroeger stil en verdedigde mezelf niet wanneer ik me ongemakkelijk voelde. Ik ben op veel verschillende manieren misbruikt, hoewel ik dankbaar ben dat ik nooit echt iets vreselijks heb meegemaakt. Maar naarmate ik ouder werd, vervaagden de angsten om veracht, uitgelachen en bespot te worden. Er zit kracht in het "ouder worden", ik weet dat ik pas 22 ben, maar ik heb het gevoel dat ik het leven van een 70-jarige heb geleefd. Met elk jaar raak ik een dieper deel van mezelf aan en omarm ik meer van mijn kracht.
Hoe zorg je ervoor dat je seksuele relaties gezond, consensueel en respectvol zijn, en wat zijn je grenzen en communicatiestrategieën?
Mijn grootste gave is altijd geweest dat ik naar een ander persoon volledig en aandachtig kan luisteren. Seks kan prachtig zijn, maar het kan ook pijnlijk en destructief zijn. Ik stel niets aan mijn seksuele partner. Iedereen is anders dan hoe ze zichzelf online laten zien, het is makkelijker om je te verbergen wanneer je door een scherm gescheiden bent. Ik probeer daar rekening mee te houden, niemand zou zich onder druk moeten voelen om te presteren. Het is seks! Het moet voor ons beiden plezierig zijn! Ik gebruik meestal geen veiligheidsworren, ik vind "nee" op zichzelf al een zeer krachtig woord. Maar ik luister ook aandachtig naar de lichaamstaal van mijn partner, want niet iedereen weet hoe hij of zij nee moet zeggen, maar het lichaam liegt niet.
Hoe zie je een meer inclusieve en vervullende seksuele cultuur voor je die diverse seksuele identiteiten en uitingen omarmt, en hoe kunnen we daar naartoe werken?
We moeten eerlijke en oprechte gesprekken voeren met onszelf en met elkaar. Het creëren van een meer inclusieve seksuele cultuur vereist open communicatie, educatie en het uitdagen van stereotypen. Diverse identiteiten omarmen betekent iedereen zijn reis eren en begrip bevorderen. LGBTQ+-organisaties in Wenen ondersteunen, pleiten voor een uitgebreide sekseducatie en een omgeving creëren waarin mensen zich welkom voelen, zijn essentieel. En lees ook queer literatuur! "Stone Butch Blues" van Leslie Feinberg; "Guapa" van Saleem Haddad; "Don’t call us dead" van Danez Smith. Dit zijn enkele voorbeelden van queer literatuur die ik onlangs heb genoten.
Fotografie:
Pascal Schrattenecker
