Leidt Gen Z een tweede seksuele revolutie via sexpositieve feesten?
door Guillermo Seis
Laten we beginnen met een paradox: Gen Z heeft minder seks dan de generaties vóór hen—minder one-nightstands, minder swipes, minder verstrengeld beddengoed in de ochtend. Onderzoek na onderzoek bevestigt dit, van Rutgers tot het Kinsey Institute. En toch ontvouwt zich ergens tussen TikTok-trends en intimiteitsmoeheid een opmerkelijke culturele verschuiving: sexpositieve feesten zijn in opkomst, en Gen Z staat daar middenin.
Het roept de vraag op: als deze generatie zogenaamd zo seksavers is, wat trekt hen dan naar plekken waar seks niet alleen zichtbaar is, maar ook wordt gevierd? Wat als dit helemaal geen tegenstelling is, maar de eerste tekenen van een tweede seksuele revolutie, gevormd niet alleen door rebellie, maar door intentionaliteit, esthetiek en instemming?
In de jaren '60 en '70 was de eerste seksuele revolutie luidruchtig. Ze verbrak de stilte en het stigma met de anticonceptiepil, communes en slogans over vrije liefde. Ze was radicaal in haar verzet, urgent in haar politiek. Maar revoluties evolueren. Ze worden stiller, persoonlijker. De hedendaagse versie lijkt minder op een protest en meer op een uitnodiging om te vertragen, om zorgvuldig te kiezen, om verbinding opnieuw voor te stellen in een wereld die te vaak constante beschikbaarheid verwart met intimiteit.
Elisa Kausl, oprichter van KAMA Underwear, heeft deze verschuiving van dichtbij meegemaakt. Volgens haar gaat Gen Z niet puur voor hedonistische sensaties naar sexfeesten. “Ik denk dat deze plekken meer worden dan alleen feesten — ze veranderen in complete gemeenschappen, met hun eigen waarden, overtuigingen en een dieper gevoel van verbinding.” Met andere woorden, het gaat niet meer alleen om seks. Het gaat om het gevoel gezien en verbonden te worden.
Als je nog nooit op een sexfeest bent geweest, is het misschien makkelijk om je iets voor te stellen dat rechtstreeks uit een slechte film komt: gedimde lichten, maskers, orgies. Maar de realiteit is vaak doordachter, zelfs teder. Een sexfeest kan een zorgvuldig samengestelde sociale ruimte zijn, een gelijke verdeling van club, kunstinstallatie en instemmingsworkshop. Er kan lingerie zijn, leer, of gewoon mensen die in gesprek met elkaar zijn. Voor veel aanwezigen is seks een mogelijke uitkomst, geen vereiste. En voor Gen Z gaat de aantrekkingskracht vaak minder over de fysieke handeling en meer over het creëren van ruimte voor toestemming om te verkennen, te uiten en deel te nemen, allemaal op hun eigen voorwaarden.
![]() |
![]() |
Deze verschuiving voelt bijzonder treffend voor een generatie die is opgegroeid met alomtegenwoordige porno, swipe-moeheid en het overdelen van sociale media. Het is geen verrassing dat velen argwanend zijn geworden tegenover vluchtige one-nightstands. Volgens Pew Research is de kans dat Gen Z in de vroege volwassenheid aangeeft geen seksuele partners te hebben aanzienlijk groter dan bij Gen X. Maar dat betekent niet dat ze geen interesse hebben in seks. Ze lijken gewoon iets diepers te zoeken, iets menselijker.
Sexfeesten lijken in hun huidige vorm precies dat te bieden. Ze zijn vaak gebouwd rond thema's zoals “kosmische kink”, “retro fetisj”, “godinnenverering", die uitnodigen tot spel en performance, ja, maar ook tot aanwezigheid. En aanwezigheid, in onze overprikkelde wereld, kan de ultieme turn-on zijn.
“Wat ik mooi vind, is hoeveel intentie mensen nu in de hele ervaring steken. Mijn vrienden, bijvoorbeeld, waarderen het proces eromheen enorm. Sommigen van hen naaien complete outfits, anderen houden van de jacht naar de perfecte mesh top in een klein vintage winkeltje. Het is meer dan je aankleden voor een avondje uit — het is een manier om iets over jezelf uit te drukken. Ik zou zeggen dat het de nieuwe manier van feesten is — vooral voor mensen die zelfbewust zijn,” zegt Elisa. “Want daar komt het op neer: mensen zijn klaar met oppervlakkige interacties. We verlangen naar echte verbindingen.”
Dit betekent niet dat Gen Z de monogamie of romantiek verlaat. Velen zoeken nog steeds naar een langdurige verbinding, of tenminste de mogelijkheid daartoe. Maar in de tussentijd bieden sexfeesten een nieuw soort zandbak: een ruimte om scripts te herschrijven die nooit van zichzelf als hunne voelden.
Het gaat niet om “vrije liefde” zoals hun grootouders dat voorstelden. Het gaat om bevrijde liefde, een liefde onbelast door schaamte, verwachting of performance. Een liefde die niet één versie van intimiteit eist, maar ruimte biedt aan vele.
Dus ja, Gen Z heeft misschien minder seks. Maar misschien is dat niet het hele verhaal. Misschien is wat ze doen dat ze seks serieus nemen, niet als taboe, niet als transactie, maar als iets waarvoor het de moeite waard is om te vertragen. Iets waarvoor het de moeite waard is om bewust mee om te gaan.
En als dat niet revolutionair is, weet ik niet wat wel.

