Kun je ons iets vertellen over jezelf?

Ik word Gio genoemd, een afkorting van Giovanni Libro, en ik ben een jonge man van twintig jaar die van mannen houdt. Ik heb de vertrouwde heuvels van mijn Duitse geboorteplaats achtergelaten om mijn droom na te jagen om modeontwerper te worden in de stad Wenen. Mode is een veeleisende kunstvorm die van mij vraagt om vele spanningen in evenwicht te houden: hoe ik trouw kan blijven aan mezelf en toch me kan onderscheiden van de massa, hoe ik schoonheid kan creëren zonder uit het oog te verliezen wie ik ben, en hoe ik van anderen kan leren zonder hen na te apen. Dit zijn de vragen die ik met me meedraag terwijl ik groei en deze nieuwe wereld verkende.

Wanneer ik niet met mijn studie of mijn bijbaan bezig ben (die me helpt om deze avontuur te betalen), koester ik de momenten die ik met mijn vrienden kan doorbrengen. Ze zijn als de sterren aan mijn hemel, die mijn dagen verlichten en mijn nachten begeleiden. Ik ben van nature een extravert persoon en ik voel me energiek en gevoed door hun aanwezigheid. Ze zijn mijn gekozen familie, degenen die me accepteren en steunen, wat er ook gebeurt.

Wat betekent seksualiteit voor jou, en hoe is jouw begrip ervan geëvolueerd?

Ik dacht dat ik deze vraag gemakkelijk kon beantwoorden, maar ik had ongelijk. Seksualiteit is geen eenvoudige zaak. Het vormt alles wat ik doe, alles wat ik ben. Het gaat niet alleen om wie ik liefheb, maar ook om hoe ik liefheb. Het beïnvloedt mijn overtuigingen, mijn uiterlijk, mijn keuzes, mijn ambities, mijn daden en mijn vieringen. Ik twijfel eraan dat ik dezelfde persoon zou zijn als ik nu niet queer was. Ik merk dat veel heteronormatieve mensen ons kwaderijdig vinden omdat we queer zijn, omdat we onze seksualiteit en gender zichtbaar maken in alles wat we doen. Ze vergeten dat zij degene waren die ons haatdragende woorden zoals “faggot” in ons gezicht schreeuwden, die ons ongewenst en onveilig lieten voelen, die ons dwongen onszelf te definiëren door onze andersheid. Ze maakten het moeilijk voor ons om te leven zonder voortdurend aan onze identiteit herinnerd te worden, waardoor ik soms worstelde om mijn queerheid te omarmen, zoals ik weet dat velen van mij hebben gedaan. 

Maar ik heb ook zoveel geleerd van queer zijn, van mijn vrienden en van de cultuur die we delen. Ik ben nog steeds aan het leren, nog steeds aan het groeien, nog steeds nieuwe manieren aan het ontdekken om te zijn en ergens bij te horen. Ze hielpen me om mezelf als een geschenk te zien, niet als een last. Ze lieten me zien dat wij als queer mensen de vrijheid hebben om onze eigen levenswijzen te creëren, niet gebonden door de heteronormatieve normen die ons onderdrukken. Queer zijn is meer dan een label, meer dan een voorkeur. Het is een manier van kijken, voelen en liefhebben. Vorig jaar begon ik mijn seksualiteit door mijn kleding uit te drukken. Elke keer als ik het huis uitstap, wil ik communiceren wie ik ben door wat ik draag. Ik hou ervan om te spelen met gender en stereotypen, om ze uit te dagen en te ondermijnen. Mijn favoriete bezigheid is het dragen van mijn roze "adidas" trainingsbroek, een kledingstuk dat schreeuwt om rechte mannelijkheid, maar dan in de meest schitterende tint roze, gedragen door een flamboyante Italiaanse homoman met puntige leren laarzen en een wit, ongeknoopt overhemd. Ik hou ervan om provocerend te zijn, om dingen met een vaste betekenis te nemen en er een nieuwe betekenis aan te geven. Mijn seksualiteit komt ook naar voren in mijn werk, in alles wat ik maak en doe. Of het nu een trui is met een penisborduurwerk of een ketting met parels die een spermacel simuleren, ik zal altijd gedurfd en trots zijn op wie ik ben. Dat is de bevrijding die ik heb gevonden. Dit is wat seksualiteit voor mij betekent.

Hoe uit je je seksuele verlangens en voorkeuren, en welke factoren beïnvloeden ze (bijv. gender, aantrekkingskracht, kink, trauma, etc.)?

Dansen is mijn vreugde, flirten is mijn kunst, en liefde is mijn geschenk. Mijn seksuele verlangens worden gevormd door vele krachten, sommige zoet en andere bitter. Sommige komen uit de diepten van mijn passie, andere uit de wonden van mijn pijn. Ik heb geleerd dat seksuele verlangens niet vaststaan, maar vloeibaar zijn. Ze veranderen naarmate ik verander, naarmate ik groei door de ervaringen van mijn leven. Ik spoor de wortels van mijn verlangens terug naar mijn kindertijd, naar de banden die ik met mijn familie had, en de breuken die ik met de wereld had. Ik herinner me de wreedheid van gepest worden, de worsteling om mezelf te accepteren, het moedige van nieuwe dingen proberen, het avontuur van onbevreesd zijn, en de vreugde van mijn hart volgen. 

Voor mij is seksueel verlangen een reis, geen bestemming. Ik kan niet weten wat ik wil totdat ik verkende wat ik voel. Ik moet nieuwsgierig, open en eerlijk zijn tegenover mezelf. Ik moet ook verstandig, respectvol en verantwoordelijk zijn tegenover anderen. Queer zijn heeft me geleerd dat seksueel verlangen niet iets is om te verbergen of te veroordelen, maar iets om te omarmen en te vieren. Als er instemming is, is er geen schaamte. Seksueel verlangen is geen serieuze zaak, maar een speelse. Het is geen beperking, maar een bevrijding. Het is geen plicht, maar een genot.

Welke uitdagingen heb je ervaren bij het uiten van je seksuele verlangens en behoeften, en hoe heb je ze overwonnen?

De moeilijkste les voor mij was om schaamte los te laten. Om eerlijk te zijn over wie ik ben en wat ik wil. Om me niet als een vreemde te voelen omdat ik behoeften heb die anders zijn dan die van anderen. Verlangen is niet iets om te verachten, maar te eren. Ik moest op de harde manier leren hoe dat ging. Ik weet hoe gelukkig ik ben om op te groeien in een andere tijd dan de queer mensen die voor mij kwamen. Ik zag ze overal, op straat, in boeken, op schermen. Ze spraken hun waarheid, ze claimden hun ruimte, ze inspireerden me. Ze maakten het makkelijker voor me om mezelf lief te hebben.

Hoe uit je je seksuele verlangens en voorkeuren, en welke factoren beïnvloeden ze (bijv. gender, aantrekkingskracht, kink, trauma, etc.)?

Dansen is mijn vreugde, flirten is mijn kunst, en liefde is mijn geschenk. Mijn seksuele verlangens worden gevormd door vele krachten, sommige zoet en andere bitter. Sommige komen uit de diepten van mijn passie, andere uit de wonden van mijn pijn. Ik heb geleerd dat seksuele verlangens niet vaststaan, maar vloeibaar zijn. Ze veranderen naarmate ik verander, naarmate ik groei door de ervaringen van mijn leven. Ik spoor de wortels van mijn verlangens terug naar mijn kindertijd, naar de banden die ik met mijn familie had, en de breuken die ik met de wereld had. Ik herinner me de wreedheid van gepest worden, de worsteling om mezelf te accepteren, het moedige van nieuwe dingen proberen, het avontuur van onbevreesd zijn, en de vreugde van mijn hart volgen. 

Voor mij is seksueel verlangen een reis, geen bestemming. Ik kan niet weten wat ik wil totdat ik verkende wat ik voel. Ik moet nieuwsgierig, open en eerlijk zijn tegenover mezelf. Ik moet ook verstandig, respectvol en verantwoordelijk zijn tegenover anderen. Queer zijn heeft me geleerd dat seksueel verlangen niet iets is om te verbergen of te veroordelen, maar iets om te omarmen en te vieren. Als er instemming is, is er geen schaamte. Seksueel verlangen is geen serieuze zaak, maar een speelse. Het is geen beperking, maar een bevrijding. Het is geen plicht, maar een genot.

Hoe zie je een meer inclusieve en vervullende seksuele cultuur voor je die diverse seksuele identiteiten en uitingen omarmt, en hoe kunnen we daarheen werken?

We zijn allemaal familie, we delen dezelfde adem van het leven, dezelfde geschenken van de aarde. We zijn allemaal anders, maar we zijn allemaal mooi, elk op zijn eigen manier. We hebben allemaal behoeften, verlangens, verlangens, die ons oproepen om ruimtes te zoeken waar we onszelf kunnen zijn, waar we onze diversiteit kunnen vieren, waar we onze voorouders en onze verhalen kunnen eren. Of het nu in de schaduwen van een donkere clubruimte is of op een drag-evenement, we zouden allemaal de vrijheid moeten hebben om ons ware zelf uit te drukken, om vreugde en verbinding te vinden met anderen die ons begrijpen.

Maar we moeten ook leren, groeien, onze horizonnen vergroten. We moeten de rijkdom en complexiteit van het seksuele spectrum kennen, de vele manieren waarop mensen van elkaar houden en met elkaar omgaan. We moeten de diversiteit van het leven omarmen, niet vrezen of veroordelen. We moeten nieuwsgierig zijn, luisteren, begrijpen, respecteren. We moeten een weefsel van compassie en vriendelijkheid weven, een vlechtwerk van zoet gras dat ons als één familie samenbindt.

Fotografie:
Pascal Schrattenecker