Luca Bonamore, of gewoon Luca (@luca.bonamore). Geboren in Rome - deelt met ons zijn meest intieme portret tot nu toe. Deze 27-jarige artiest en choreograaf, gevestigd in Wenen, opent zich over het vaak verkeerd begrepen onderwerp van seksualiteit en verlangen, en deelt zijn persoonlijke reis naar zelfontdekking en acceptatie.

Wat betekent seksualiteit voor jou, en hoe is je begrip ervan in de loop der tijd geëvolueerd?

Seksualiteit is voor mij meer dan alleen een biologische eigenschap of een persoonlijke voorkeur. Het is een vorm van expressieve vrijheid, een manier om te communiceren wie ik ben en wat ik voel door mijn lichaam en mijn beweging. Deze vrijheid was echter niet altijd gemakkelijk of aangenaam voor me. Ik groeide op in een samenleving die queer cultuur afwees en belachelijk maakte. Ik moest mijn seksualiteit in het geheim verkennen en ervaren, op plekken waar ik anoniem kon zijn en veilig was voor oordeel en afwijzing.

Ik voelde veel schaamte en schuldgevoel over mijn identiteit, alsof ik iets verkeerds deed. Ik probeerde de manier waarop ik bewoog te verbergen of te onderdrukken, omdat ik vond dat het te vrouwelijk, te seksueel, te vreemd was. 

Ik vond vrijheid en vreugde in dansen, vooral in queer clubs, waar ik mezelf vrij en volledig kon uiten. Daar ontmoette ik mensen die me waardeerden en aanmoedigden om wie ik was en hoe ik bewoog. Ze vroegen me om hen mijn stijl en mijn vaardigheden te leren of te delen. Ze gaven me het gevoel dat ik gewaardeerd en geaccepteerd werd. Ze lieten me beseffen dat mijn beweging geen gebrek of zwakte was, maar een kracht en een geschenk. Het was mijn taal, mijn stem, mijn handtekening.

Hoe navigeer je door de intersectionaliteit van je seksualiteit met andere aspecten van je identiteit?

Ik heb geleerd de complexiteit en rijkdom van mijn identiteit te omarmen, en deze te gebruiken als een bron van kracht en creativiteit. Mijn seksualiteit is geen apart of geïsoleerd deel van wie ik ben, maar eerder een essentieel en integraal onderdeel van mijn hele zelf.

Dit besef heeft mijn kijk en mijn relatie met mezelf getransformeerd. Het heeft me ook gemotiveerd om deze aspecten van mijn identiteit uit te drukken in mijn artistieke werk als choreograaf. 

Door mijn beweging streef ik ernaar verhalen te vertellen, betekenis en emotie over te dragen, stereotypen en normen uit te dagen, diversiteit en schoonheid te vieren.

Welke uitdagingen heb je ervaren bij het uiten van je seksuele verlangens en behoeften, en hoe heb je ze overwonnen?

De grootste uitdaging was om de maatschappelijke druk te laten zwijgen die voorschrijft hoe je je moet gedragen of hoe je je seksuele identiteit moet uiten. Het was niet makkelijk om de stemmen te negeren die probeerden normen en verwachtingen op me te leggen. Ik moest mijn eigen stem en mijn eigen identiteit vinden, zonder anderen mij te laten definiëren.

Hoe zie je een meer inclusieve en vervullende seksuele cultuur voor je die diverse seksuele identiteiten en uitingen omarmt, en hoe kunnen we daar naartoe werken?

Om een meer inclusieve en vervullende seksuele cultuur te creëren, moeten we erkennen dat onze gemeenschap divers en complex is. We moeten onderzoeken hoe we met elkaar omgaan en ons tot elkaar verhouden, en anderen niet beoordelen of uitsluiten op basis van hun uiterlijk, lichaamstype of voorkeuren. Wat voor ons vreemd of onaantrekkelijk kan lijken, is misschien helemaal niet verkeerd. We moeten de verscheidenheid aan seksuele uitingen en ervaringen die binnen onze gemeenschap bestaan respecteren en omarmen.

-