Interview15 Jun 20248 min leestijd

Humor en seksualiteit: Michi Buchingers gedurfde nieuwe act onder de loep

TekstGuillermo Seis

Humor en seksualiteit: Michi Buchingers gedurfde nieuwe act onder de loep
Portret bij het interview met Michi: een man in een doorschijnend zwart topje, zittend op een stoel. FOD Full of Desire journal
In het rustige Oostenrijkse stadje Müllendorf groeide een verlegen kind op in een gezin dat bekendstond om zijn humor. Dit kind, dat zich door de strenge gangen van een katholieke school moest manoeuvreren, ontdekte dat humor zowel een schild als een brug was: het verbond zijn ware ik met de wereld om hem heen. Snel vooruit naar het heden: die gereserveerde muurbloem is getransformeerd tot de geliefde komiek en YouTube-sensatie Michi Buchinger.
Tijdens een lunch bij Schöne Perle had ik het genoegen om in Michi's reis te duiken. We praatten over zijn beginjaren in een klein stadje die zijn creatieve vonk aanstaken, de complexe dans van seksualiteit in zijn comedy, en zijn huidige overgang van comedy naar acteren, met als doel zichzelf in een nieuw licht te werpen met een sexier, complexer imago. Een deel van hem, ooit verlegen, is nu klaar en zelfverzekerd om door te breken.

 

Kun je ons iets over jezelf vertellen? En wat inspireerde je om je YouTube-kanaal en een carrière als komiek te beginnen?
Ik ben opgegroeid in Müllendorf, Burgenland, wat een klein stadje is met een bevolking van 1000 mensen. Ik was een stil kind, maar mijn familie was altijd vrij grappig en ik weet zeker dat ik mijn gevoel voor humor van hen heb gekregen. Op school voelde ik me meestal een muurbloem. Ik was nooit bijzonder populair, noch werd ik als aantrekkelijk beschouwd. Al vroeg had ik het gevoel dat de enige manier waarop ik mensen voor me zou winnen was door grappig en zelfspotterend te zijn, dus dat is het pad dat ik koos. In het begin was mijn YouTube-kanaal alleen bedoeld voor mijn goede vrienden, maar natuurlijk blijft er niets geheim op een katholieke privéschool, dus alle studenten begonnen mijn video's te kijken. Ik moet zeggen, het hielp met mijn populariteit en tegen de tijd dat ik afstudeerde, voelde ik me helemaal niet meer een buitenstaander.
 

  

Hoe zou je jezelf beschrijven als creatief? Zie je enige verbanden tussen je creatieve werk en seksualiteit die bijdragen aan je werk? En staat deze creatieve drive een vorm van zelfreflectie en zelfontdekking toe?
Om eerlijk te zijn, duurde het lang voordat ik mezelf überhaupt als creatief kon beschrijven, omdat ik dacht dat stand-up comedy, podcasts en Instagram-video's meer als informele gesprekken waren dan als creatief werk. Ik ben echter tot inzicht gekomen dat grappig zijn een zeer serieuze zaak is en dat al deze dingen eigenlijk ook heel creatief zijn - maar misschien niet zo hoog aangeslagen als wanneer ik een gevierde beeldhouwer was ;)
Ik ben er zeker van dat een groot deel van mijn comedy geïnspireerd is door mijn seksualiteit. Ik heb altijd het perspectief van een stedelijke, homomijn met een sarcastisch gevoel voor humor gepresenteerd. Het helpt om te weten dat een groot deel van mijn publiek ook queer is, zodat ik ervan kan uitgaan dat ze bepaalde verwijzingen die ik maak, of scenario's waar ik over praat, zullen begrijpen.
En ja, mijn creatieve werk is zeer zelfreflectief. In mijn wekelijkse podcast en op het podium doe ik vrijwel niets anders dan over mezelf reflecteren. In mijn ervaring: hoe specifieker het verhaal dat je vertelt, hoe meer mensen zich erin kunnen herkennen.

 

Wat betekent seksualiteit voor jou, en hoe is je begrip van je eigen seksuele en persoonlijke identiteit geëvolueerd gedurende je leven en carrière?
Toen ik nog op school zat, was mijn seksualiteit altijd verbonden met schaamte. Ik kwam uit de kast op 15-jarige leeftijd en vertelde het aan een deel van mijn familie en de meeste van mijn vrienden. Ik wist altijd vrij zeker dat ik homomijn was, maar in het begin deed ik een tijdje voor dat ik biseksueel was, misschien om mijn ouders een sprankje hoop te geven. Ik sprak meestal niet over mijn seksualiteit online; ik vond het overduidelijk dat ik homomijn was en voelde de behoefte niet om het te verduidelijken of een „Coming Out“-video te maken, zoals dat toen de norm was. 
Tijdens deze periode van zelfontdekking merkte ik dat ik steeds vaker naar de damesafdeling van H&M trok. De herenkleding voelde zo saai; ik verlangde naar iets anders dat mijn persoonlijkheid beter kon uitdrukken. Dit was meer dan alleen een modekeuze; het was een verlengstuk van mijn reis om mezelf in elk aspect van mijn leven te omarmen en uit te drukken. Terwijl ik nieuwe stijlen verkende, voelde ik een groeiend gevoel van vrijheid en authenticiteit.
Ik begon een relatie met mijn vriend Dominik toen ik 21 was (we zijn meer dan 10 jaar later nog steeds samen) en ik geniet ervan om openlijk over onze relatie te praten, omdat het een moeiteloze manier is om uit de kast te komen. Hoewel seks voor mij altijd erg belangrijk is geweest, heb ik er meestal publiekelijk niet over gepraat omdat ik het ongepast en op de een of andere manier deklassé vond. Er was geen bijzonder incident, maar ergens rond 2020 stopte ik gewoon met me aan te trekken wat mensen geschikt of niet vonden. Tegenwoordig voel ik me heel comfortabel om over seks te praten op het podium of in mijn podcast en dit zijn meestal de verhalen die het beste worden ontvangen door het publiek. Mensen, ongeacht hun seksualiteit, lijken zich echt te verbinden met mijn seksverhalen en ik vind dat prachtig.

 

Hoe gebruik je comedy als middel om maatschappelijke normen rondom seksualiteit en identiteit aan te pakken en uit te dagen?
Ik probeer een onbezorgd, naïef personage te behouden en ga zelden direct in op politieke of maatschappelijke onderwerpen. Echter, door te praten over mijn eigen ervaringen met vooroordelen - bijvoorbeeld vrouwen die mij als een „homo beste vriendin” zien en verwachten dat ik met ze mee naar de schoenenwinkel ga - denk ik dat ik deze onderwerpen wel aanpak. Maar ik probeer subtiel te zijn. Misschien is het zoals wanneer ouders brownies bakken voor hun kinderen en er broccoli of zwarte bonen in verstoppen, om hun kinderen gezond te laten eten. Ik ben niet overdreven belerend, maar als je goed luistert, kun je misschien toch iets leren.

 

 

Als publiek figuur, welke unieke uitdagingen heb je ervaren toen je openlijk over je seksualiteit sprak, en hoe heb je ermee omgegaan?
Ik herinner me heel goed dat ik op 16-jarige leeftijd mijn eerste interview gaf aan een Oostenrijks printmedium. Zoals gebruikelijk was ik veel te eerlijk tegen de interviewer en toen het artikel uitkwam, werd ik beschreven als „homo”, wat in de context van het artikel niet echt uitmaakte en ook ongemakkelijk voor me was, omdat ik nog niet aan al mijn familie had uitgekomen. Over het algemeen vonden de meeste journalisten met wie ik toen sprak het nodig om van mijn seksualiteit een ding te maken, zelfs wanneer het interview over iets heel anders ging, maar ik heb het gevoel dat dat inmiddels veranderd is.
In de loop der jaren heb ik online verschillende homofoben tegengekomen, maar ik heb niet zoveel cyberpesten ervaren als sommige van mijn queer collega's. Echter, toen ik in 2023 deelnam aan seizoen 15 van „Dancing Stars” en met een man danste, waren er veel mensen die daar een probleem mee hadden. Ik weet niet waarom - misschien is dansen voor sommigen heilig. Ik heb behoorlijk veel gemene berichten en anonieme e-mails ontvangen met Bijbelverzen. Misschien word ik oud, maar deze beledigingen raken me echt niet meer. Ik ben tegenwoordig vrij zelfverzekerd en ik weet dat mijn seksualiteit niet iets is wat mis is met mij.

 

Hoe zie je een meer inclusieve en vervullende seksuele cultuur en gesprekken hierover in digitale media voor je? Hoe kunnen we daar naartoe werken?
Nou, representatie is belangrijk en ik denk dat queer komieken vooral de kracht hebben om stereotypen uit te dagen en barrières af te breken door humor. Door onze eigen ervaringen als LGBTQ+ personen te delen en issues gerelateerd aan seksualiteit met scherpte en authenticiteit aan te pakken, kunnen we ruimte creëren voor meer diverse stemmen en perspectieven. Ik geloof ook dat comedy ons in staat stelt om een licht te werpen op de alledaagse ervaringen van LGBTQ+ personen op een manier die herkenbaar en toegankelijk is. Door grappen en anekdotes kunnen we deze identiteiten, relaties en ervaringen normaliseren, wat helpt om stigma te bestrijden en acceptatie te bevorderen. Ik probeer elke dag mijn steentje bij te dragen.

 

 

Nu je je laatste stand-up comedy show hebt gehost, zou je iets meer kunnen delen over je toekomstige plannen? Waar ga je naartoe?
Om eerlijk te zijn, na mijn aankomende laatste stand-up show wilde ik aanvankelijk een tijdje chillen en wat tijd nemen om te ontspannen. Maar, op typische Michi-manier, kon ik niet te lang rusten. Dus, als eerste, geef ik in augustus een kookboek uit waar ik al een tijdje aan heb gewerkt. Het zal mijn vijfde boek zijn, maar mijn eerste „lifestyle” project; dus veel foto's, persoonlijke essays en meer dan zestig recepten.
Ook heb ik besloten om de wereld van acteren te betreden! Het is een nieuwe en opwindende richting voor me, en ik heb zin om een sexier en volwassenere imago om tearmen. Met deze nieuwe onderneming wil ik dat mensen een andere kant van me zien: het is hetzelfde deel van me, maar een nieuw tijdperk. Ik heb al mijn eerste rol in een tv-serie geboekt, en hoewel ik maar een paar zinnen heb, ben ik er ongelooflijk enthousiast over.
Fotografie:
Pascal Schrattenecker
Deel dit verhaal
Humor en seksualiteit: Michi Buchingers gedurfde nieuwe act onder de loep
Portret bij het interview met Michi: een man in een doorschijnend zwart topje, zittend op een stoel. FOD Full of Desire journal