In het rustige Oostenrijkse stadje Müllendorf groeide een verlegen kind op in een gezin dat bekendstond om zijn humor. Dit kind, dat zich door de strenge gangen van een katholieke school moest manoeuvreren, ontdekte dat humor zowel een schild als een brug was—die zijn ware ik met de wereld om hem heen verbond. Snel vooruit naar het heden: die gereserveerde muurbloem is getransformeerd tot de geliefde komiek en YouTube-sensatie Michi Buchinger.

Tijdens een lunch bij Schöne Perle had ik het genoegen om dieper in Michis reis te duiken. We praatten over zijn begin in een klein stadje dat zijn creatieve vonk aanwakkerde, de ingewikkelde dans van seksualiteit in zijn komedie, en zijn huidige overgang van komedie naar acteren, met als doel zichzelf in een nieuw licht te werpen met een sexier, complexer imago. Een deel van hem, ooit verlegen, is nu klaar en zelfverzekerd om door te breken.

Kun je ons iets vertellen over jezelf? En wat inspireerde je om je YouTube-kanaal en een carrière als komiek te beginnen?

Ik ben opgegroeid in Müllendorf, Burgenland, wat een klein stadje is met 1000 inwoners. Ik was een stil kind, maar mijn familie was altijd vrij grappig en ik ben er zeker van dat ik mijn gevoel voor humor van hen heb gekregen. Op school voelde ik me meestal een muurbloem. Ik was nooit bijzonder populair, noch werd ik als aantrekkelijk beschouwd. Al vroeg had ik het gevoel dat de enige manier waarop ik mensen voor me zou winnen, was door grappig en zelfspotterig te zijn, dus dat is het pad dat ik koos. In het begin was mijn YouTube-kanaal alleen bedoeld voor mijn goede vrienden, maar natuurlijk blijft er niets geheim op een katholieke privéschool, dus alle leerlingen begonnen mijn video's te kijken. Ik moet zeggen, het hielp met mijn populariteit en tegen de tijd dat ik afstudeerde, voelde ik me helemaal niet meer een buitenbeentje.

Hoe zou je jezelf beschrijven als creatief? Zie je enige verbanden tussen je creatieve werk en seksualiteit die bijdragen aan je werk? En maakt deze creatieve drive ruimte voor een vorm van zelfreflectie en zelfontdekking?

Om eerlijk te zijn, duurde het lang voordat ik mezelf überhaupt als creatief kon beschrijven, omdat ik dacht dat stand-up comedy, podcasts en Instagram-video's meer leken op informele gesprekken dan op creatief werk. Ik ben echter gaan beseffen dat grappig zijn een zeer serieuze zaak is en dat al deze dingen eigenlijk ook heel creatief zijn - maar misschien niet zo hoog aangeslagen als wanneer ik een gevierde beeldhouwer was ;)

Ik ben er zeker van dat een groot deel van mijn komedie geïnspireerd is door mijn seksualiteit. Ik heb altijd het perspectief gepresenteerd van een stedelijke, homos man met een sarcastisch gevoel voor humor. Het helpt te weten dat een groot deel van mijn publiek ook queer is, zodat ik ervan kan uitgaan dat ze bepaalde verwijzingen die ik maak, of scenario's waar ik over praat, zullen begrijpen.

En ja, mijn creatieve werk is zeer zelfreflectief. In mijn wekelijkse podcast en op het podium doe ik vrijwel niets anders dan over mezelf reflecteren. In mijn ervaring: hoe specifieker het verhaal dat je vertelt, hoe meer mensen zich erin kunnen herkennen.

Wat betekent seksualiteit voor jou, en hoe is je begrip van je eigen seksuele en persoonlijke identiteit in je leven en carrière geëvolueerd?

Toen ik nog op school zat, was mijn seksualiteit altijd verbonden met schaamte. Ik kwam uit de kast op 15-jarige leeftijd en vertelde het een deel van mijn familie en de meeste van mijn vrienden. Ik wist vrij zeker dat ik homos was, maar in het begin deed ik een tijdje voor dat ik biseksueel was, misschien om mijn ouders een sprankje hoop te geven. Ik sprak online meestal niet over mijn seksualiteit; ik vond het overduidelijk dat ik homos was en voelde de noodzaak niet om het te verduidelijken of een „Coming Out“-video te maken, zoals dat toen de norm was. 

Tijdens deze periode van zelfontdekking merkte ik dat ik steeds vaker naar de damesafdeling van H&M trok. De herenkleding voelde zo saai; ik verlangde naar iets anders dat mijn persoonlijkheid beter kon uitdrukken. Dit was meer dan alleen een modekeuze; het was een verlengstuk van mijn reis om mezelf in elk aspect van mijn leven te omarmen en te uiten. Terwijl ik nieuwe stijlen verkende, voelde ik een groeiend gevoel van vrijheid en authenticiteit.

Ik begon een relatie met mijn toenmalige vriend Dominik toen ik 21 was (we zijn meer dan 10 jaar later nog steeds samen) en ik vind het leuk om openlijk over onze relatie te praten, omdat het een moeiteloze manier is om uit de kast te komen. Hoewel seks voor mij altijd heel belangrijk is geweest, heb ik er meestal publiekelijk niet over gepraat omdat ik het ongepast en op de een of andere manier deklassé vond. Er was geen bijzonder incident, maar ergens rond 2020 stopte ik gewoon met me aan te merken wat mensen als gepast of niet aanzagen. Tegenwoordig voel ik me heel comfortabel om over seks te praten op het podium of in mijn podcast en dit zijn meestal de verhalen die het beste worden ontvangen door het publiek. Mensen, ongeacht hun seksualiteit, lijken zich echt te verbinden met mijn seksverhalen en ik vind dat prachtig.

Hoe gebruik je komedie als hulpmiddel om maatschappelijke normen rondom seksualiteit en identiteit aan te pakken en uit te dagen?

Ik probeer een onbezorgende, naïeve persona te behouden en ga zelden direct in op politieke of maatschappelijke onderwerpen. Echter, door te praten over mijn eigen ervaringen met vooroordelen - bijvoorbeeld vrouwen die mij als een „homos beste vriend” zien en verwachten dat ik met hen gaat schoenen kopen - denk ik dat ik deze onderwerpen wel aanpak. Maar ik probeer subtiel te zijn. Misschien is het een beetje zoals wanneer ouders brownies bakken voor hun kinderen en er broccoli of zwarte bonen in verstoppen om hun kinderen gezond te laten eten. Ik ben niet overdreven belerend, maar als je goed luistert, kun je er misschien toch iets van leren.

Als publiek figuur, welke unieke uitdagingen heb je ervaren toen je openlijk over je seksualiteit sprak, en hoe heb je die aangepakt?

Ik herinner me heel goed dat ik op 16-jarige leeftijd mijn eerste interview gaf aan een Oostenrijks printmedium. Zoals gebruikelijk was ik veel te eerlijk tegen de interviewer en toen het artikel uitkwam, werd ik als „homos” omschreven, wat in de context van het artikel niet echt uitmaakte en ook voor mij ongemakkelijk was, omdat ik nog niet aan mijn hele familie had uitgekomen. Over het algemeen vonden de meeste journalisten met wie ik toen sprak het nodig om van mijn seksualiteit een ding te maken, zelfs wanneer het interview over iets heel anders ging, maar ik heb het gevoel dat dat inmiddels veranderd is.

In de loop der jaren heb ik online verschillende homofoben tegengekomen, maar ik heb niet zoveel cyberpesten ervaren als sommige van mijn queer collega's. Echter, toen ik in 2023 deelnam aan seizoen 15 van „Dancing Stars” en met een man danste, waren er veel mensen die daar een probleem mee hadden. Ik weet niet waarom - misschien is dansen voor sommigen heilig. Ik heb behoorlijk veel gemene berichten en anonieme e-mails ontvangen met Bijbelverzen. Misschien word ik oud, maar deze beledigingen raken me echt niet meer. Ik ben tegenwoordig vrij zelfverzekerd en ik weet dat mijn seksualiteit niet iets is wat mis is met mij.

Hoe zie je een meer inclusieve en vervullende sekscultuur en gesprekken daarover in digitale media voor je? Hoe kunnen we daar naartoe werken?

Nou, representatie is belangrijk en ik denk dat queer komieken vooral de kracht hebben om stereotypen uit te dagen en barrières af te breken door humor. Door onze eigen ervaringen als LGBTQ+-personen te delen en issues gerelateerd aan seksualiteit met scherpte en authenticiteit aan te pakken, kunnen we ruimte creëren voor meer diverse stemmen en perspectieven. Ik geloof ook dat komedie ons in staat stelt om een licht te werpen op de alledaagse ervaringen van LGBTQ+-personen op een manier die herkenbaar en toegankelijk is. Door grappen en anekdotes kunnen we deze identiteiten, relaties en ervaringen normaliseren, wat helpt om stigma te bestrijden en acceptatie te bevorderen. Ik probeer elke dag mijn steentje bij te dragen.

Nu je je laatste stand-up comedy show hebt gehost, zou je wat meer kunnen delen over je toekomstige plannen? Waar ga je naartoe?

Om eerlijk te zijn, wilde ik na mijn komende laatste stand-up show eerst even chillen en wat tijd nemen om te ontspannen. Maar, op typische Michi-manier, kon ik niet te lang rusten. Dus, als eerste breng ik in augustus een kookboek uit waar ik al een tijdje aan heb gewerkt. Het zal mijn vijfde boek zijn, maar mijn eerste „lifestyle” project; dus veel foto's, persoonlijke essays en meer dan zestig recepten.

Ook heb ik besloten om de wereld van acteren te betreden! Het is een nieuwe en opwindende richting voor mij, en ik heb er zin in om een sexier en volwassenere imago om tearmen. Met deze nieuwe onderneming wil ik dat mensen een andere kant van mij zien—het is hetzelfde deel van mij, maar een nieuw tijdperk. Ik heb al mijn eerste rol in een tv-serie geboekt, en hoewel ik maar een paar zinnen heb, ben ik er ongelooflijk enthousiast over.

Fotografie:
Pascal Schrattenecker